اخبار
تاريخچه
حکیم شیخ محمد نوبختی (متولد ۱۲۰۱ هـ.ش) حجره عطاری کوچکی را قریه خیرآباد از توابع شهرستان اراک بنا نهاد. او در این عطاری داروهای گیاهی و دست ساز (بر اساس نسخ و کتابهای پزشکی دانشمندان قدیم) را تهیه و به بیماران عرضه می نمود. آوازه تاثیر داروها و روش درمانی شیخ محمد تا بدانجا رسید که گفته میشد: "بیماری را که شیخ محمد جواب کند، امیدی جز درگاه باریتعالی ندارد(و از علم بشری آن روزگار در آن منطقه کار بیشتری ساخته نبود) ".
شیخ علی نوبختی ( متولد ۱۲۵۸ هـ. ش ) فرزند حکیم شیخ محمد، علاوه بر رهبری مذهبی منطقه، اداره عطاری را پس از پدر بعهده گرفت)".
در سال ۱۳۱۴ هجری شمسی، میرزاشجاع نوبختی ( متولد ۱۲۹۶ ﻫ ش)، از نوادگان حاج شیخ محمد و فرزند شیخ علی اداره حجره عطاری را بعهده گرفت.
ازاوایل دهه شصت هجری، نوه ارشد شیخ شجاع، دکتر محمد جواد نوبختی (متولد ۱۳۴۱ هـ . ش)، با توجه به کمبودهای شدید داروهای حیاتی در کشور (بسبب جنگ تحمیلی ایران و عراق و نیز سیستم کاملا" دولتی تهیه و عرضه دارو) طرحی را جهت ارائه مستقیم داروهای حیاتی به بیماران در قالب یک "داروخانه بین المللی" تهیه و به وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی ارائه نمود. این طرح پس از سالها مطالعه و اجرای آزمایشی و علیرغم مقاومتهای فراوان بخش دولتی سرانجام به تصویب رسید و این فعالیت بصورت رسمی و با نظارت اداره داروی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تحت عنوان "مرکز پیک دارو" آغاز گردید.
مرکز فوریتهای دارویی پیک دارو، اولین مرکز تأمین فوریتهای دارویی در بخش خصوصی پس از انقلاب اسلامی در ایران بود.
در سال ۱۳۷۷ دکتر رضا نبیئی به نمایندگی از یک گروه قوی سرمایه گذاری وداروئی به پیک دارو پیوست. در سالهای ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۰ پیک دارو ازمهمترین منابع تامین داروهای حیاتی در کشور محسوب می گردید. مرکز پیک دارو توانست در این سالها در نجات جان هزاران بیمار نقش بسزایی ایفا نماید.
طرح موفق پیک دارو سبب گردید تا وجود مراکز تامین فوریتهای دارویی نهادینه شده و مراکز متعدد دیگری از بخش خصوصی مجوز فعالیت دریافت نمایند.